Εφαρμογή των γενικών στρατηγικών του αχθοφόρου

Michael Porter περιέγραψε τρεις στρατηγικές επιλογές διαθέσιμες στις εταιρίες στο επιχειρησιακό επίπεδο: γενικές ηγεσία δαπανών, διαφοροποίηση, και στρατηγικές εστίασησ.

Οι καθαρές στρατηγικές ηγεσίας δαπανών εστιάζουν σε εκείνες τις μεταβλητές που θα επιτρέψουν στην εταιρία για να επιτύχουν και να διατηρήσουν μια θέση χαμηλότερου κόστους. Μια οργάνωση εφαρμόζει μια γενική στρατηγική ηγεσίας δαπανών όταν προσπαθεί να αποκομίσει ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα με τη μείωση των δαπανών της κάτω από τις δαπάνες των ανταγωνιστικών εταιριών.

Οι στόχοι που συνδέονται με τις μεταβλητές στρατηγικής δαπανών στρέφονται συνήθως προς τις εσωτερικές διαδικασίες της επιχείρησης, που υπογραμμίζει την παραγωγική απασχόληση του κύριου και ανθρώπινου δυναμικού. Μια στρατηγική δαπανών απαιτεί την προσοχή στις λειτουργικές λεπτομέρειες.

Παραδείγματος χάριν, εστιάζει στις απλές ιδιότητες προϊόντων και πώς αυτό το προϊόν ικανοποιεί τις ανάγκες πελατών κατά τρόπο χαμηλού κόστους και αποτελεσματικό. Γενικά, μια οργάνωση ότι επιλεγμένη το κόστος μια στρατηγική ηγεσίας πωλεί ένα παραγμένο μαζικά προϊόν στα μεγάλα μέλη των πελατών και παρέχει τα ισχυρά κίνητρα της salespeople για να αυξήσει τον όγκο των πωλήσεων.

Αντιθέτως, μια επιχείρηση με μια καθαρή στρατηγική διαφοροποίησης προσπαθεί να ενισχύσει το τμήμα τιμών του quation κέρδους με την προσφορά κάτι πελατών που θεωρούν ως μοναδικό και για το οποίο είναι πρόθυμοι να καταβάλουν μια υψηλότερη τιμή. Μια οργάνωση εφαρμόζει μια στρατηγική διαφοροποίησης όταν επιδιώκει να διακριθεί από τους ανταγωνιστές μέσω της υψηλής ποιότητας των προϊόντων ή των υπηρεσιών της.

Αυτή η στρατηγική ενσωματώνει τις μεταβλητές που ασχολούνται κυρίως με το επιχειρησιακό περιβάλλον. Τα προϊόντα και οι υπηρεσίες πρέπει να σχεδιαστούν για να ικανοποιήσουν τις μοναδικές ανάγκες πελατών. Η ποιότητα, απόδοση προϊόντων, αντιλήφθηκε την ποιότητα, και τα νέα τεχνικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα προστιθέμενα είναι σημαντικότερα συστατικά της προσπάθειας μάρκετινγκ που είναι μια ανησυχία για τη χαμηλή τιμή.

Μια οργάνωση εφαρμόζει μια στρατηγική εστίασης όταν χρησιμοποιεί είτε μια στρατηγική διαφοροποίησης είτε μια γενική στρατηγική εστίασης ηγεσίας δαπανών σε έναν ιδιαίτερο τομέα αγοράς είτε μια γεωγραφική περιοχή. Οι λειτουργίες οργάνωσης που υποστηρίζουν μια στρατηγική εστίασης διαφοροποίησης ή μια στρατηγική εστίασης ηγεσίας δαπανών είναι οι ίδιες με εκείνους που συνοψίζονται στον πίνακα 1-2.